Zbliża się kalendarzowa zima, ale równocześnie przestaje przybywać długości nocy.  Z ciemności zaczyna się wyłaniać piękno i nadzieja. Także w naszym budynku.  

I nie chodzi tu o robótki na święta, ale próbę rozeznania możliwości i zainteresowań. Planujemy nowe zajęcia związane z plastyką użytkową. Robienie i ozdabianie wianków wydaje się krokiem w dobrą stronę, tym bardziej, że możliwa będzie współpraca z gospodarstwem uprawiającym rośliny nadające się do takich celów.  

Najważniejsze jest oczekiwanie. Rozpakowywanie. A same prezenty cieszą, gdy są wspólnie przeżywane. W tym roku nie zabrakło też akcentów  ukraińskich.  

Asystent osoby niepełnosprawnej powinien być dostępny systematycznie, a nie tylko projektowo. Takie oczekiwania są zgłaszane od dawna i mają być wreszcie zrealizowane. Jednak zwraca uwagę  nie do końca rzetelne motywowanie protestujących. Używa się argumentów ad hominem czyli gra się na emocjach, nie do końca  uzasadnionych. Padają słowa, że osoby niepełnosprawne  bez asystenta są skazane na

Kiedy opadają ręce, bo nie grzeją, coś nie działa, szybko robi się ciemno i straszy depresja, a centra zdrowa psychicznego alarmują, że brak im pieniędzy, można próbować zobaczyć promyk słońca pod warunkiem, że rankiem wyruszymy za miasto.  

Regiony kojarzące się z ciepłem i suszą nawiedzane przez powodzie i opady śniegu. W innych miejscach wysychają studnie. Przyzwyczajamy się do tego, że jest inaczej niż było. U nas raczej szaro i ponuro, chociaż niekoniecznie całkiem brzydko. A we Francji przez kilka dni było biało. Zdjęcie z Normandii dostaliśmy od Didier’a , który w maju

To nie są odwrócone wyniki reprezentacji Polski, ale proporcje kosztów ponoszonych na utrzymanie lub samodzielne życie dorosłych osób niepełnosprawnych. W Domu Pomocy Społecznej to wydatek miesięczny  ponad 8 tys. złotych. W mieszkaniu chronionym to niecały tysiąc. Dodatkowy problem jest taki, że kiedy staramy się dawać szansę na  niezależne życie,  musimy prosić rodziców dorosłych ludzi, by

W przyszłym roku Środowiskowy Dom Samopomocy z ulicy Złotego Smoka przeniesie się na ul. Walczaka. Ta oczekiwana zmiana pozwoli na lepszą ofertę zajęć i ich różnorodności. Ponieważ już kilka pomieszczeń jest dla nas udostępnionych, uczestnicy starają się przygotować je, malując i sprzątając.    

Równość, demokracja, włączanie, zapobieganie wykluczeniu, samostanowienie. Idą za tym pieniądze i stosy dokumentów potwierdzających. Problemem jest rzeczywistość. Słowa: ten lud czci mnie wargami – są bardzo aktualne. Cała szczęście, że ludzkim manipulacjom potrafi się jeszcze od czasu do czasu wymykać przyroda.

Dwie dziewczyny zapraszają. To Agnieszka i Magda.  Chcemy, by pojawiały się następne osoby. Tak, by wejście do budynku, w którym jesteśmy wprowadzało w świat pełen zadziwień, nadziei, refleksji i zrozumienia.