Aktualności

Pogoń za papierem mającym potwierdzać coś, co nie istnieje, okazuje się być podstawową zasadą organizacji życia. To nie jest tylko kwestia dyplomów mających dawać przepustkę do dużych pieniędzy. To także problem specjalistów potwierdzających osiągnięcia oddanych im w zarządzanie osób w drodze do zmiany życia. To jest kwestia edukacji, medycyny, terapii i wszelkich obcych bliskich. Procedury

A to po prostu dzień jak co dzień na warsztatach.

Zapewne w trosce o jakość naszej pracy jesteśmy zasypywani ofertami szkoleń. Przykład z jednego dnia: bezpieczeństwo uczestnika, asystent osoby niepełnosprawnej, dokumentacja SDS, problemy behawioralne, wyjątkowe terapie, zmiana wizerunku uczestnika poprzez stylizację paznokci, wyznaczanie granic, rozwijanie poczucia godności i dumy z siebie poprzez tworzenie kartek okolicznościowych, rozwój sensoryczny w procesach kuchennych. Ponieważ takie zachęty nieustannie napływają,

Mieszkania treningowe to szansa na zdobywanie umiejętności samodzielnego życia. Zaczynamy kolejny etap, czyli pobyty dwudniowe z nocowaniem. Basia i Magda przecierają szlak. W planach jest wyjście do kina z innymi kolegami. Bez opiekunów.  

Tak się przyjmuje, że wszyscy jesteśmy tacy sami, więc mamy takie same prawa. Nie chodzi o ograniczanie tych praw, ale zobaczenie, że same tylko ideologiczne założenia uniwersalne nie zawsze się sprawdzają. Przykład chłopaka z zespołem Downa, który został wezwany na komisję poborową.  Mama mówi, że był to dla niego duży wstrząs.  Bo przecież niepełnosprawny. Co

Tak mówią ludzie, którzy wchodzą do naszego budynku. Efekty współpracy naszych placówek robią wrażenie, a może nawet zachwycają. To nie jest wystawa, czy działanie na pokaz, ale systematyczna praca rozwijająca wyobraźnię i może zmieniająca trochę wyobrażenia o pracy z ludźmi.  

Bez masek, ale pomysłami na przebrania. Bo to przecież bal karnawałowy. Troska o to, by odbierano wygląd w oczekiwany sposób. Adaś na czapce przykleił sobie karteczkę z imieniem i nazwiskiem człowieka  z  disco polo. Kasia zaprezentowała się jako Mary Poppins.  

Ten dzień to okazja do objadania się pączkami.  Mówi się o tym, ile to kalorii. Wystarczy wziąć przykład z Ani, która z ciężkim sercem ćwiczy.

Pomysł był taki, że  rysunek ma obrazować przygotowywany przez nas spektakl o ograniczonej dorosłości osób niepełnosprawnych. Nadmierna troska rodzicielska  to jeden z powodów. Artystka, pewnie jak wiele osób, zobaczyła to tak: mama krząta się wokół dorosłego  chłopaka, a ten z depresyjną miną to znosi. I w myślach widzi kolegów grających w piłkę czy zajmujących się

Dla jednych to zryw społeczny, dla innych społeczne zaburzenie. Jedni mówią, że dzięki akcjom czują się potrzebni i spełnieni, inni zarzucają manipulację i niszczenie wartości. Dla nas pomaganie jest szansą na stawanie się sobą, na poznawanie własnych możliwości i słabości. Poznając siebie, można dostrzegać innych i im pomagać. Bez cierpiętnictwa, ale też bez fajerwerków. Chociaż