Dla jednych to zryw społeczny, dla innych społeczne zaburzenie. Jedni mówią, że dzięki akcjom czują się potrzebni i spełnieni, inni zarzucają manipulację i niszczenie wartości. Dla nas pomaganie jest szansą na stawanie się sobą, na poznawanie własnych możliwości i słabości. Poznając siebie, można dostrzegać innych i im pomagać. Bez cierpiętnictwa, ale też bez fajerwerków. Chociaż

Nie dostajemy ich od nikogo. Każde z mieszkań wymagało i wymaga remontów, napraw, ciągłego nadzoru i usprawniania. Może to nie jest korzystne ekonomicznie, ale kilkanaście osób może poznawać smak niezależnego życia, a dla niektórych to szansa na nowe życie, na powrót do rodziny, do dzieci, do ratowania się od beznadziei, chory czy nałogów. A dodatkowo

Takie hasło, a dotyczyło pytania o to, kiedy będzie impreza. Ciekawe. Dorosłe dzieci w centrum zainteresowania mam. Nie chodzi o rozwój, umiejętności, samodzielność, lecz o zapewnienie zabawy. W zasadzie piękna postawa troski. Jak najdłużej jak najdalej od problemów tego świata, który powinien być tworzony dla utrzymania tego błogiego stanu.  

Wydaje się, że tego brakuje. Pojawiają się informacje o pewnych niezbyt miłych incydentach w mediach społecznościowych, o odrzucaniu jednych przez drugich. Stąd nasza propozycja warsztatów komunikacji prowadzonych przez specjalistkę.

Takie pytanie w wywiadzie. Jasne oczekiwanie, że trzeba dostosować świat, a będzie lepiej. Można jednak spojrzeć w taki sposób: a gdyby zmienić system finansowania schematu wsparcia? Mniej pieniędzy na edukację specjalną, a więcej na edukację praktyczną? Mniej środków na fikcyjne projekty? Więcej pieniędzy na innowacyjną pracę w placówkach, które potrafią to wykazać? Nie wszystkim po

Codziennie przygotowujemy i roznosimy kilkanaście obiadów dla gorzowskich seniorów. Codziennie kilka pań wychodzi z domów, by w naszej kawiarni spotkać się przy obiedzie. Codziennie nasi niepełnosprawni wolontariusze robią zakupy, sprzątają, pomagają w dotarciu do lekarzy czy urzędów lub też wyprowadzając psy. Życia można się nauczyć żyjąc naprawdę, wśród ludzi. Wszystko inne jest tylko złudzeniem robionym

Adaś jest przykładem tego, że pewne maksymy sprawdzają się w praktyce. Tym razem chodzi o: proście, a będzie wam dane.  Prośby i przypominania składane od kilku miesięcy, jak widać przyniosły skutek. Był tort, a nawet dwa torty urodzinowe.  

Pojawiające się  modele zmiany dotyczące osób niepełnosprawnych mówią, że największym problemem jest ich samotność. Może ona być w przestrzeni zorganizowanej, instytucjonalnej, ale także rodzinnej. O co chodzi? O narzucanie własnego stylu życia i wymuszanie naśladowania go. Własny styl, własne życie jest możliwe przez bycie w świecie. Staramy się poszukiwać prawdziwych praktyk i widzimy na co

Kilka lat temu przyprowadziła go do nas mama. Był po wypadku, z uszkodzonym mózgiem, prawie nie mówił, nie pamiętał tego, co bliskie. Przez jakiś czas był z nami. Wrócił kontakt słowny i trochę pamięci. Poszedł do pracy, którą sam sobie znalazł. Teraz przyszedł znowu. Chce być wśród ludzi, znowu pracować, mieszkać. Warto być dla ludzi.