Kryzys dotyka najbardziej tych, którzy są słabi. Reakcją jest najczęściej bicie na alarm, wołanie o pomoc, apele do władzy, wyliczanki kosztów i braków. Organizatorzy pomocy i wsparcia przygotowują raporty i zestawienia. Być może koncentrują się na tym, co mało ważne, zapominając o ludziach. Siostra Chmielewska zajmująca się bezdomnymi powiedziała wprost, że trzeba odrzucić myślenie o

Ponownie współpracujemy z Magdą Ćwiertnią. Gorzowska  plastyczka ma nam pomagać w przygotowywaniu oprawy artystycznej do planowanych przez nas  przedsięwzięć włączających uczestników w życie miasta. Mamy plany wznowienia galerii w kawiarni, ale także uporządkowania wizualnego naszego otoczenia.

Kiedyś to było oczywiste. Dzisiaj jest zapominane. Sposób bycia, zachowania się, odnoszenia do innych. Wynosiło się to z domu lub edukacji, rzadziej z miejsca pracy. Adaś przyszedł na warsztaty z krawatem i poprosił, by mu go zawiązać. Po co? Bo idę do teatru, powiedział. Co prawda problemów z wiązaniem krawata było sporo, bo tego typu

Pani Marlena została powołana przez Prezydenta Gorzowa do społecznej rady ds. osób niepełnosprawnych. Jest także  w radzie ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi. Nie chodzi oczywiście o pilnowanie naszych interesów, ale o możliwość rozmowy z władzami miasta o realnych problemach, które można  starać się rozwiązywać dla dobra tych, którym pomagamy.

Zdarza się, że reakcją na nasze pomaganie jest zwątpienie: czy osoby niepełnosprawne na pewno potrafią, czy się nadają, czy być może nie jest to jakaś forma ich wykorzystywania? W Czarodziejskiej Górze można dostrzec coś, na co na ogół nie zwracamy uwagi. Portier w sanatorium, kelnerka, pracownicy z obsługi  to ludzie, którzy sami zmagają się z

To, co nas otacza, także nas dotyka. Zewsząd słychać  alarmujące wieści o rosnących rachunkach. My także się z tym borykamy. Nie przyjmujemy strategii narzekania czy załamywania rąk. Być może sobie poradzimy. Zgłaszają się do nas ciągle  nowe osoby proszące o pomoc w sprzątaniu mieszkania czy przyniesieniu obiadu. Traktujemy to jako szansę na włączanie w życie

Poranek może być zaskakujący, jeśli spojrzy się w odpowiednim czasie i miejscu. Przemysłowe otoczenie naszych warsztatów może nagle okazać się całkiem intrygujące, a nawet romantyczne. Przykłady można mnożyć. Krzysztof zajmujący się na co dzień pomidorami pojechał do Zielonej Góry po akordeon. Ktoś może powiedzieć, że to fanaberia, a on cały szczęśliwy, że wróci do tego,

Wsparcie osób niepełnosprawnych w podejmowaniu pracy jest jednym z naszych zadań. Praca polega nie tylko na czynnościach fizycznych, sprzątaniu, zajmowaniu się terenami zielonymi, ale także na pomaganiu, przygotowaniu posiłków, pomocy w biurze. Naszym pomysłem jest zaangażowanie uczestniczek w tworzenie programów umożliwiających komunikację alternatywną, czyli przekazywanie własnych potrzeb i spostrzeżeń przez ludzi mających trudności z mówieniem

Pojawiła się wiadomość, że kreskówka o śwince Peppa’e  ma nowych bohaterów. To kolejna świnka z dwiema mamami. Jak czytamy, to efekt petycji podpisanej przez ponad 20 tys. osób, by nie ograniczać dzieci do jednostronnych wzorców kulturowych. I teraz te oczekiwania różnorodności 20 tysięcy zostaną dostarczane pozostałym oglądającym, których jest  pewnie kilkanaście milionów. Zapewne znajdą  się

Tak określa się często, a może tylko czasem, osoby niepełnosprawne. Ten Inny nie dotyczy oryginalności, ale raczej postrzegania ich  jako dziwacznych, trudnych, sprawiających problemy. Więc pojawiają się działania mające włączyć tych innych do normalności. W sobotę pod drzwiami warsztatów znalazł się stos śmieci. Trzeba przyjąć, że złożyli je tutaj ci normalni. Nowi lokatorzy wspólnego budynku.